English
فصلنامه فیزیولوژی و تکوین جانوری
مشاهده مقالات شماره
 دوره6،شماره2 ،پیاپی21
 
1
بررسی الگوی بیان ژن گیرنده فاکتور رشد شبه انسولین-1 تحت تأثیر فاکتور نکروز تومور-آلفا در سلول­های بنیادی مزانشیمی مشتق از مغز استخوان انسان
( 323 بازدید ) ( 33 دانلود )  خلاصه و کلمات کلیدی
اطلاعات انتشار : دوره 3 - شماره 2 - شماره پیاپی 21
خلاصه مقاله : مقدمه و هدف:نارسایی­های حاد کبدی از جمله بیماری­های مهم کبدی محسوب می­شوند که خطر مرگ و میر آن­ها بسیار بالا می­باشد.پیشنهاد شده است که سلول درمانی جایگزین مناسبی به جای پیوند کل کبد، در درمان نارسایی­های حاد کبدی می­باشد. سلول­های بنیادی مزانشیمی یکی از مهم­ترین سلول­ها در زمینه سلول درمانی هستند که از منابع مختلفی از جمله مغز استخوان به­دست می آیند. فاکتور رشد شبه انسولین-1 (IGF-I) پس از اتصال به گیرنده خود (IGF-IR) در ترمیم بافت کبد تأثیر به­سزایی دارد. ما در این تحقیق به بررسی الگوی بیان ژن IGF-IRدر سلول­های بنیادی مزانشیمی مشتق از مغز استخوان انسان تحت تأثیر فاکتور نکروز تومور-آلفا (TNF-α) پرداخته شده است.روش­کار:پس از استخراج سلول­های بنیادی مزانشیمی از حدود 5 میلی­لیتر مغز استخوان افراد دهنده سالم مراجعه کننده به بخش پیوند مغز استخوان بیمارستان نمازی شیراز (پس از اخذ رضایت­نامه)، سلول­ها جداسازی و کشت شدند. شناسایی آن­ها با شیوه فلوسایتومتری انجام گرفت. سلول­های پاساژ چهارم با مقدار  ng/mL1 در زمان­های مختلف (2، 10 ، 24 و 48 ساعت) تحت تأثیر فاکتور التهابی TNF-αتیمار شدند. میزان بیان ژن IGF-IRدر سلول­های بنیادی مزانشیمی تیمار نشده و تیمار شده با TNF-αبا روش Real TimePCRمورد بررسی قرار گرفت.یافته­ها:نتایج آنالیز فلوسایتومتری نشان داد که سلول­های بنیادی مزانشیمی نسبت به بیان مارکر CD90مثبت بودند، در حالی­که نسبت به بیان مارکرهای  CD45وCD80منفی می­باشند. در سلول­های بنیادی مزانشیمی تیمارشده با TNF-αنسبت به گروه کنترل افزایش بیان ژن IGF-IRمشاهده شد. بیشترین میزان بیان ژن IGF-IRدر گروه سلولی تیمارشده باng/mL1 فاکتور التهابی به مدت 10 ساعت به­دست آمد. نتیجه گیری:الگوی افزایش بیان ژن IGF-IRدر سلول­های بنیادی مزانشیمی مشتق از مغز استخوان انسان تحت تأثیر TNF-α، از یک رفتار وابسته به زمان تبعیت می­کند. این نتیجه می­تواند در آینده در زمینه سلول درمانی نارسایی­های حاد کبدی کاربرد کلینیکی داشته باشد.
تخصص ها : سلول­های بنیادی مزانشیمی، مغز استخوان انسان، گیرنده فاکتور رشد شبه انسولین، فاکتور نکروز تومورآلفا 1

2
بررسی اثر لاکتوباسیلوس برویس، بومی ایران، بر یادگیری شرطی احترازی غیر فعال در رت نر تحت شرایط استرس مزمن
( 299 بازدید ) ( 41 دانلود )  خلاصه و کلمات کلیدی
اطلاعات انتشار : دوره 3 - شماره 2 - شماره پیاپی 21
خلاصه مقاله :
زمینه و هدف:پروبیوتیک‌ها مکمل‌های غذایی و دارویی تهیه شده از میکروارگانیسم‌های زنده می‌باشند که با بهبود تعادل میکروبی روده، اثرات مفیدی بر روی میزبان (انسان یا حیوان) اعمال می‌کنند. تحقیقات نشان داده که مواد غذایی از طریق اعصاب واگ می‌توانند بر روی مغز و هورمون‌های عصبی تاثیر بگذارند. از این رو این احتمال وجود دارد که پروبیوتیک‌ها بتوانند با تنظیم فعالیت‌ بخش‌هایی مختلف مغز، بر بهبود کارکرد آن موثر باشند.هدف از این مطالعه بررسی تاثیر، لاکتوباسیلوس برویس، پروبیوتیک‌ بومی جدا شده از لبنیات سنتی ایران بر یادگیری شرطی احترازی غیر فعال موش صحرایی است.
روش کار:در اين تحقيق تجربی24 موش‌ صحرايي نر نژاد ويستار در سن چهار هفتگی به وزن تقريبی 95 تا 118 گرم به صورت تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند. که دو گروه به عنوان کنترل با استرس و بدون استرس و دو گروه دیگر به عنوان دریافت کننده پروبیوتیک با استرس و بدون استرس در نظر گرفته شدند. گاواژ موش ها، ml1/0بافر PBSحاوی ml/cfu 109لاکتوباسیلوس برویسبه مدت یک ماه صورت گرفت.
یافته­ها: نتایج حاصله نشان داد که در گروه‌های کنترل، استرس به طرز معنی‌دار (05/0P) یادگیری را کاهش و مدت زمان حضور در اتاق تاریک ((TDCرا افزایش می‌دهد. در گروه‌های دریافت کننده پروبیوتیک حتی در شرایط استرس نیز یادگیری اختلاف معنی داری با گروه کنترل بدون استرس نداشت.
نتیجه گیری: یافته‌های این تحقیق نشان‌گر اثر افزایشی لاکتوباسیلوس برویس پروبیوتیک بومی جدا شده از دوغ ترخینه، در یادگیری شرطی احترازی غیر فعال در موش صحرایی نر نژاد ویستار، تحت شرایط استرس می‌باشد. این امر نشان دهنده اثر بهبود دهنده پروبیوتیک‌های خوراکی بر حافظه و یادگیری است.
تخصص ها : یادگیری شرطی احترازی غیر فعال، پروبیوتیک، استرس، گاواژ.

3
بررسی اثرعصاره آبي دانه­ ی گياه سیاه ­دانه بردژنراسيون نورون­هاي حرکتي آلفا شاخ قدامي نخاع پس ازکمپرسيون عصب سياتيک درموش صحرايي
( 272 بازدید ) ( 16 دانلود )  خلاصه و کلمات کلیدی
اطلاعات انتشار : دوره 3 - شماره 2 - شماره پیاپی 21
خلاصه مقاله : زمينه و هدفضایعات اعصاب محیطی به صورت رتروگراد به جسم سلولی نورون­های آلفا رسیده و سبب دژنراسیون مرکزی در نخاع می­شود. اين احتمال وجود دارد كه سياه­ دانه از خانواده آلاله به علت داشتن مواد آنتي­اكسيدانت از اين ضايعات ممانعت كند. هدف از اين تحقيق بررسي اثر نوروپروتكتيوي عصاره آبی گیاهNigella sativa (سياه دانه) بر دژنراسیون آلفا موتونورون­های نخاع پس از کمپرسیون عصب سیاتیک در رت مي­باشدروش کار:در این مطالعه 24 سر رت نر نژاد ویستار به وزن 250 تا 300 گرم به­طور تصادفی در چهار گروه شش تایی:کنترل(A)، کمپرسیون(B)، کمپرسیون+ تیماربا عصاره آبی دانه ی گیاه با دوز mg/kg75 (C)، کمپرسیون+تیمار با عصاره ی آبی دانه ی گیاه با دوز mg/kg50 (D) تقسیم شدند. درگروه کنترل عضله در محل عصب سیاتیک بدون آسیب شکافته و در گروه­های کمپرسیون و تیمار با عصاره، عصب سیاتیک پای راست تحت کمپرسیون (60 ثانیه) قرار گرفت. در گروه­های تیمار عصاره با دوزهای 75 و 50 میلی گرم بر کیلوگرم وزن موش در دو نوبت به­صورت داخل صفاقی تزریق شد. پس از 28 روز رت­ها با روش پرفیوژن تثبیت و پس از نمونه برداری از قطعات کمریL2-L4نخاع و پاساژ بافتی از آن­ها برش‌های 7 میکرونی سریال تهیه گردید. در برش‌ها پس از رنگ آمیزی با آبی تولوئیدین شمارش نورون­های حرکتی شاخ قدامی نخاع به روش دایسکتور انجام شده و داده­هابااستفاده ازنرم افزار Minitab 14و آزمون­هاي آماريT-test و  ANOVAتجزيه وتحليل شدندیافته­ها:دانسيته نوروني درگروه کمپرسیون (32650) نسبت به گروه کنترل241803)کاهش معنی داری داشت و دانسیته­ی گروهC(661350) و گروه D(1261287) نسبت به­گروه­کمپرسیون افزایش معنی­داری نشان­داد(001/0Pنتيجه­گيري:اين مطالعه نشان دادکه عصاره آبي دانه­ی گياه سیاه دانه باعث افزايش دانسيته نورون­هايحرکتي آلفا شاخ قدامی نخاع رت­ها باکمپرسيون عصب سياتيک مي­گردد واين افزايش دانسيته نوروني با ميزان عصاره دريافتي ارتباط دارد.
تخصص ها : سياه دانه، عصب سیاتیک، دژنراسیون، نورونهاي حرکتي آلفا، رت.

4
تعیین و بررسی مقایسه­ای برخی از فاکتورهای خونی و آنزیمی سرم خون ماهیان کپور، فیتوفاک و آمور
( 275 بازدید ) ( 7 دانلود )  خلاصه و کلمات کلیدی
اطلاعات انتشار : دوره 3 - شماره 2 - شماره پیاپی 21
خلاصه مقاله : زمینه و هدف:خصوصیات هماتولوژی در ماهیان می­تواند شاخصی از شرایط طبیعی و غیر طبیعی محیط بوده و در گونه­های مختلف ماهیان به عنوان یک شاخص مهم ماهی شناسی مد نظر قرار گیرد.هدف از این تحقیق، تعیین و بررسی مقایسه­ای برخی فاکتورهای خون شناسی ماهیان کپور، فیتوفاک و آمور است. روش کار:آزمایش، با نمونه­گیری از 10 قطعه ماهی از هر گروه از ماهیان انجام پذیرفت.خون­گیری از ماهیان با استفاده از قطع ورید ساقه دمی انجام گرفته و پس از جمع آوری خون­ها در ظروف مخصوص مقادیر هر کدام از شاخص­های هماتولوژی و آنزیمی خون تعیین گردید. یافته­ها:نتایج حاصل از این بررسی در مورد فاکتورهای هماتولوژی نشان داد که اختلاف معنی داری در تعداد گلبول­های قرمز و سفید(لنفوسیت و نوتروفیل)، هموگلوبین، هماتوکریت، خون ماهیان کپور، فیتوفاک و آمور مشاهده گردید(05/0p. اما هیچ اختلاف معنی داری در میزان حجم متوسط گلبول قرمز (MCV)، میانگین غلظت هموگلوبين گلبولي (MCH)، گلبول­هاي قرمز، مونوسیت و ائوزینوفیل خون ماهیان مورد بررسی وجود نداشتنتایج تحقیق نشان دادکه در بین تیمارهای مختلف از لحاظ میزان آنزیم آلانین آمینوترانسفراز، لاکتات دهیدروژناز و آلکالین فسفاتاز اختلاف معنی داری وجود دارد(05/0p). اما هیچگونه اختلاف معنی داری در میزان آنزیم آسپارات آمینوترانسفرازدر سرم خون ماهیان کپوز، فیتوفاک و آمور وجود نداردنتیجه­گیری:نتایج حاصل از این تحقیق نشان می دهد که بین فاکتورهای هماتولوژی و آنزیمی ماهیان یک خانواده تفاوت وجود دارد.
تخصص ها : فاکتورهای خونی، آنزیمی، کپور، فیتوفاک، آمور.

5
اثر تزریق نانوذرات نقره بر سطوح پلاسمایی آنزیم های کبدی موش صحراییماده
( 249 بازدید ) ( 38 دانلود )  خلاصه و کلمات کلیدی
اطلاعات انتشار : دوره 3 - شماره 2 - شماره پیاپی 21
خلاصه مقاله : زمینه و هدف:اثرات سمی احتمالی نانوذرات نقره بر انسان از جمله نگرانی­های بزرگی است که مصرف این نانوذرات را با چالش­های زیادی مواجه کرده است. امروزه نانوذرات نقره بیشتر به دلیل داشتن اثر ضدمیکروبی مورد توجه زیادی قرار گرفته ولی عوارض جانبی واحتمالی آن باعث تردید در مصرف آن شده است. از جمله تاثیرات عمده­ای که نانوذرات نقره در بدن می­تواند داشته باشد تاثیر آن  بر کبد و متابولیسم آن بوده که کمتر مورد توجه دانشمندان قرار گرفته است. هدف از این پژوهش بررسی اثر تزریقی نانوذرات نقره بر میزان سطح پلاسمایی آنزیم­های کبدی ASTALTو ALPمی باشد که می تواند افق جدیدی را در رابطه با چالش­های موجود باز نماید.روش­کار:در این تحقیق تجربی از 21 سر موش صحرایی ماده نژاد اسپیرال استفاده گردید. موش­ها به صورت تصادفی به 7 گروه تقسیم شدند.گروه اول به عنوان گروه شم،گروه دوم به عنوان گروه کنترل وگروه های سوم تا هفتم به عنوان گروه ­های آزمون به ترتیب با 5، 10، 20، 40 و80 ppmنانوذرات نقره  به مدت 10 روز  به صورت تزریقی تیمار گردیدند. سپس موش­ها با بیهوشی در اتر کشته شدند و از قلب حیوانات خونگیری به عمل آمد. ارزیابی میزان سطح پلاسمایی آنزیم ­های ASTALTو ALPبا استفاده از کیت­های تشخیصی شرکت پارس آزمون با روش اسپکتروفتومتری غیر مستقیم انجام گردید.یافته­ها:نتایج نشان داد که اختلاف معنی­داری بین گروه­های کنترل و گروه­های شم وجود نداشته و تنها نانوذرات نقره در غلظت­های بالا  نانوذرات نقره باعث کاهش معنی­دار میزان آنزیم ­های مورد نظر گردید.نتیجه­گیری:در مجموع نتایج این مطالعه نشان داد که نانوذرات نقره در غلظت­های بسیار بالا می­تواند اثرات مخرب بر کبد داشته باشد و مصرف آن در غلظت­های بالا بایستی با احتیاط صورت گیرد.
تخصص ها : نانوذرات نقره، آنزیم­های کبدی، موش رت.

6
بررسی اثر دفروکسامین بر آنژیوژنز در پرده کوریوآلانتوئیک جنین جوجه
( 294 بازدید ) ( 26 دانلود )  خلاصه و کلمات کلیدی
اطلاعات انتشار : دوره 3 - شماره 2 - شماره پیاپی 21
خلاصه مقاله : زمینه و هدف:دفروکسامین یک شلانه کننده آهن بوده که در درمان بیماری­های مسمومیت با آهن،مورد استفاده قرار گرفته و بر فرآیند آنژیوژنز نیز موثر می­باشد. هدف از این پژوهش بررسی اثر دفروکسامین بر آنژیوژنز در پرده کوریوآلانتوئیک جنین جوجه است.روش کار:40 عدد تخم­مرغ نطفه­دار نژاد ROSSدر 4 گروه شاهد، شاهد آزمایشگاهی 1، تجربی 1 و2 که به ترتیب، با دفروکسامین 10 و 100 میکرومولتیمار یافته تقسیم شدند. در روز هشتم انکوباسیون، اسفنج ژلاتینی بر روی پرده کوریوآلانتوئیک قرار داده شد که در گروههای تجربی 1 و 2 به ترتیب با 10 میکرولیتر، دفروکسامین10 میکرو مول و 100 میکرومول آغشته گردید. روز دوازدهم، تعداد و طول انشعابات عروقی در تمام نمونه­ها به کمک نرم­افزار Image Jاندازه­گیری و اطلاعات به­دست آمده به کمک نرمافزار SPSSتوسط آزمون­های آماری tو ANOVAدر سطح 05/0 Pتحلیل گردید.یافته­ها:میانگین تعداد و طول انشعابات عروقی در نمونه­های گروه شاهد آزمایشگاهی1 نسبت به گروه شاهد، اختلاف معنی­داری نداشت (05/0 p>). میانگین تعداد و طول انشعابات عروقی در گروه تجربی 1، نسبت به گروه شاهد، کاهش معنی­دار داشت (05/0P). میانگین تعداد انشعابات عروقی در گروه تجربی 2 نسبت گروه شاهد کاهش معنی­دار داشت (05/0 P) ، اما میانگین طول انشعابات عروقی در گروه تجربی 2 نسبت به گروه شاهد، کاهش معنی دار نشان نداد (05/0 p>نتیجه­گیری:دفروکسامین ، دارای اثرات مهاری بر آنژژیوژنز در پرده کوریوآلانتوئیک جنین جوجه می­باشد.
تخصص ها : آنژیوژنز، دفروکسامین، پرده کوریوآلانتوئیک

7
ارزیابی اثرسن روی برخی پارامترهای سلولی و بیوشیمیایی خون ماهی کپور نقره
( 277 بازدید ) ( 3 دانلود )  خلاصه و کلمات کلیدی
اطلاعات انتشار : دوره 3 - شماره 2 - شماره پیاپی 21
خلاصه مقاله : زمینه و هدف: ماهی کپور نقره ای (Hypophthalmichthys molitrix) یکی از مهم­ترین گونه­های پرورشی ماهیان گرما­بی است، که با توجه به سهم 70 درصدی آن در ترکیب رهسازی نقش مهمی را در تولید دارد. از این­رو اثر سنین مختلف ماهی کپور نقره­ای روی پارامترهای سلولی و بیوشیمیایی خون مورد بررسی قرار گرفت. روش­کار: برای این منظوراز 100 قطعه ماهی کپور نقره­ای در سنین 9 ماهه، 1،2و3 ساله در مزرعه تکثیر و پرورش تعاونی12(کاس ماهی) واقع در شهرستان رشت استان گیلان خون­گیری به­عمل آمد. یافته­ها: نتایج به­دست آمده نشان داد که با افزایش سن مقدار هموگلوبین و متوسط غلظت هموگلوبین گلبول­ها (MCHC) افزایش یافته و از یک گروه سنی به گروه سنی دیگر این افزایش دارای اختلاف معنی­داری است(05/0P. ولی مقدار فسفر غیر آلی در گروه سنی 9 ماهه با سنین بالاتر کاهش داشته و دارای اختلاف معنی­داری بود(05/0P . هم­چنین مقدار کلسیم و گلوکز در گروه سنییک ساله،تعداد گلبول سفید (WBC)، مقدار هماتوکریت (HCT)، تعداد نوتروفیل، میزان کلسترول و پروتئین در گروه سنی دو ساله ومیزان تری­گلیسرید، هموگلوبین (Hb)، متوسط غلظت هموگلوبین گلبول­ها (MCHC)، متوسط وزن هموگلوبين گلبولي(MCH)و تعداد مونوسیت در گروه سنی سه ساله نسبت به سایر گروه­های سنی بیشتر و دارای اختلاف معنی­داری بود(05/0P نتیجه­گیری: برخی از پارامترهای سلولی و بیوشیمیایی خون در ماهی کپور نقره­ای به سن بستگی دارد
تخصص ها : کپور نقره ای، Hypophthalmichthys molitrix، خون،سن

8
بررسی تاثیر عصاره آبی- الکلی هسته زیتون بر میزان هورمون­های گنادوتروپین و استروئیدهای تخمدانی در موش صحرایی ماده نابالغ
( 327 بازدید ) ( 15 دانلود )  خلاصه و کلمات کلیدی
اطلاعات انتشار : دوره 3 - شماره 2 - شماره پیاپی 21
خلاصه مقاله : مقدمه و هدف:اثرات جانبی داروهای باروری محققان را بر آن داشته است تا در زمینه تأثیر داروهای گیاهی بر فرآیند تولید مثل، بررسی­های مختلفی را انجام دهند. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر عصاره آبي-الكلي هسته­زيتون بر میزان هورمون­های LHFSH،استروژن و پروژسترون در جنس ماده بررسی شد.رو ش کار:در این مطالعه­تجربی40سرموش صحرایی ماده نابالغ از نژاد ویستار با اختلاف وزن كمتر از ده درصد و سن تقريبي4-5هفته در گروه­های10تایی به شرح زیر تقسیم شدند.گروه­کنترل:شامل10سر حیوان که در زمان آزمایش(28روزماده خاصی دریافت نکرد.گروه شاهد: شامل10سرحیوان بود كه یک میلی لیترآب مقطر به عنوان حلال دارو به مدت28 روز دریافت نمود.گروه­هاي تجربی1و2 شامل1 سر حیوان بود كه عصاره هسته زيتون را به میزانmg/kg250و500 به مدت28روز به روش خوراكي دریافت كردند.از تمام حیوانات در پایان دوره آزمايش نمونه­هاي خوني تهيه و میزان هورمون­هایLHFSH،استروژن و پروژسترون به روش RIAاندازه­گيري و نتایج حاصله با استفاده ازآزمون­های آماری آنالیز واریانس یک طرفه به همراه آزمون تعقیبی توکی ارزیابی شدند (05/0>Pیافته­ها:غلظت سرمي هورمونLHدرگروه­های تجربی1و2 نسبت به گروه­هاي کنترل و شاهد افزايش معني­داري را نشان داد.همچنین غلظت سرمي هورمونFSHاستروژن و پروژسترون در گروه تجربي 2افزايش معني­داري نسبت به گروه­هاي كنترل و شاهد نشان دادنتیجه­گیری:با توجه به نتایج حاصله عصاره آبي-الکلی هسته زيتون باعث تشدید فعالیت محورهورمونی هیپوفیز-تخمدان وافزایش میزان هورمون­های LHFSH،استروژن و پروژسترون در موش­صحرایی­ماده نابالغ مي­شود.
تخصص ها :
هسته زیتون، FSH، LH، استروژن، پروژسترون

شماره های منتشر شده
دسترسی سریع

کلیه حقوق این وب سایت برای فصلنامه فیزیولوژی و تکوین جانوری محفوظ می باشد .